21 Νοε 2010

μέθη

Οινόφλυγας, του ονείρου τη δυναμη
στων άστρων τις σπειροειδείς τροχιές
ας με περάσει αυτή η σπονδή στη Δήμητρα'
Γυμνός, κοινωνός του μυστηρίου, προσφεύγω,
σαν σε τελεστήριο μαίανδρο άσκησης στο θείο,
κάθε βράδυ στους υγρούς χώρους
-προστάτες τους η Μνημοσύνη και ο Διόνυσος.
Και πριν οι χοηφόροι το σώμα μου στους κύλικες
απ'όπου μεθούν οι Σιληνοί, διαμελίσουν,
χοές στης Γαίας το πάνδεχον σώμα,
της σποράς μου δοχείο στους αιώνες,
σε δεμένα μ'έρωτα κορμιά γυναικεία ανάμεσα,
Σατύρου προσωπείο φορώντας θα γλιστρύσω
λευκούς μηρούς ν'αγγίξω και θηλές καυλωμένες
γλουτούς στρογγυλούς να χαϊδέψω με λινό μανδύα
Ακρα ηδονή - Θα χτυπώ με ταραχή τις τραγίσιες οπλές μου
άδοντας το πάθος του έρωτα
που μ'αυτό η Μνημοσύνη χρωματίζει του Διόνυσου
τον οίνο αυτό τον βαθυπόρφυρο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου